Graag hadden wij met de Vlaamse Vereniging van Kinderartsen Jongeren, VVK Jongeren, willen reageren op de veroordeling van een derde jaars assistente in de zaak Kévin Mauroy. Eerst en vooral willen wij ons oprechte medeleven aan de familie betuigen. Weliswaar hadden we willen reageren tegen de ernst van de straf. Het verlies van een kind is steeds een tragisch gebeuren, maar in alle beroepen zijn fouten mogelijk. Er is een groot verschil tussen nalatigheid en een medische inschattingsfout doen. Hier willen we benadrukken dat er een onherroepelijk present gecreeёrd is die elk van ons assistenten in een moeilijke situatie plaatst. Maar ook de kinderarsten die assistenten opleiden, niet alleen in de Kindergeneeskunde worden hierdoor in het nauw gedreven. Moeten we voor elke patiёnt ons verantwoordelijke kinderarts in huis roepen? Moeten we bij elk diagnose steeds aan een ernstige en zeldzame pathologie denken, zoals een epiglotitis? Moeten we voor de veiligheid ons achterwacht steeds als vangnet voorzien? Elke job, maar zeker geneeskunde, beheers je beter door ervaring. Ervanging kan je maar krijgen door veel te zien, veel te doen. Wij assistenten doen dit op een bewuste en doordachte manier. We zullen niet twiijfelen om onze achterwacht op te bellen indien nodig. Maar we zijn mensen en we kunnen, net als een ervaren kinderarts, fouten maken. We trekken hier aan de alarmbel omdat een gevangenisstraf van een jaar voor ons een onaanvaardbaar zware straf is voor iemand in opleiding.
Odile Glorieux,
Voorzitter VVK Jongeren
Assistent Pediatrie KUL
Naamsesteenweg 268/22
3001 Heverlee
odileglorieux@hotmail.com
0475/701032
